که تو نداری

خلاقیت از آن چیز هایی است که مثل جهش های ژنی، بی حساب و کتاب آدم ها را بالا می کشد؛ منتها شانس آوردی که بی حساب و کتاب است و خیلی وقت ها قابل تنسیخ

به کدامین کشسانی نمی تَرَکی؟

کاش که دروغ هم کُنتر می انداخت

بیاه همین جمعه ـه ـه

من که خیلی از خیل مشتاقانم. که زودتر بیایی و بروی تا برای شعبان های سال های بعد از جای کُری های دینیِ حناق گرفته، خودمان بخوانیم و بخندیم و از جای شربت ها آبجو ها بترکانیم و جیغ ها در کنیم و رمضان های بعد اش را در خیابان ها همه ی دم ظهرها را در حالاتیکه تند تند سیب های سفت و ترش می قَپانیم، برای نامحرمان خلَع و دلَع ها کنیم و اخوات مسلمین را خیط خیط ها کنیم و دماغ های سوخته را پیف پیف ها

برخی

کله پاچه اشان را بگذاشت باید جلوی مورچه گان

شبانی

-

فرزندم ببین همه اش شبدر تازه است و در هر شبدری چهار برگ است؛ حالا گم گور نشوی بیا تا این زنگوله را برایت ببندم

ما زنده از آنیم که در گور بمانیم

اما عصر جاهلیت واقعاً جاهل بودند که هیچ نگران انقراض نسل اشان نبودند ، خداوند بدهد پیغمبر چیز فهم

ریخت خون اش از برای استخوان

بزن ام چه کار اش کنم؟ بزنم پخش اش کنم؟... نزن ام پخش اش کنم؟...ها؟ شما چی می گی؟ اسم اش فروتن است

به دلایل امنیتی کامنت این پست قابل روئیت نخواهد بود *